Posts Tagged ‘mijn leven in puin’

Hierbij een update over de ‘doorstart’ van het televisieprogramma ‘Mijn leven in puin’ . RTL heeft Blue Circle gevraagd om vijf extra afleveringen te maken. Daarop is inmiddels ja gezegd en de eerste van de nieuwe serie is al weer gedraaid. Ik (Manita Overweg) blijf ook daarin de Organizer die de kandidaat begeleidt op het vlak van zijn spullen en het proces en de mensen aanstuurt zodat we ook een goed eindresultaat hebben (veilig en leefbaar!).

Tot medio maart maken we de laatste 4 uitzendingen. ‘Mijn leven in puin’ zal dus naar alle waarschijnlijkheid elf keer te zien zijn op de dinsdagavond bij RTL 4 om 20.30 uur. Op uitzending gemist kun je de vijf afleveringen die al uitgezonden zijn tegen betaling van 0,99 eurocent gedurende 24 uur bekijken. Ik zal tzt als ik dat technisch rond krijg wat fragmenten van ‘mijn leven in puin’ op deze site www.utime.nl laten zien. Onderstaand in een blog van me rondom het fragment in Nieuwsuur over verzameldrang (hoarding) leg ik uit waarom ik mijn eigen bijdrage aan het programma als belangrijk en dankbaar ervaar. (even naar beneden scrollen!)

Ik krijg overigens gelukkig! heel veel positieve reacties van kijkers en een enkel kritisch geluid dat ik graag pareer. Het allerbelangrijkste is het voor me dat ik mee mag helpen de kandidaten een nieuwe start te gunnen en dat hun intimi na hun jarenlange strijd zich deze keer echt constructief en zij-aan-zij inzetten voor hun dierbare! Dat we dit allemaal doen met een passie, inzet en betrokkenheid die ervoor zorgt dat we letterlijk en figuurlijk bergen kunnen verzetten! Dat het ook een feest der herkenning is en het onderwerp uit de taboesfeer haalt, op de maatschappelijke agenda plaatst, is mooi meegenomen. Maar als de kandidaat en zijn hulptroepen zo dankbaar zijn, dan is dat het allermooiste!

Theo, de kandidaat in de vierde uitzending van ‘Mijn leven in puin’ geeft feilloos aan hoe het zover heeft kunnen komen: juist door zijn perfectionisme strandden al zijn pogingen om huis te houden en de stapels eruit te krijgen… Theo toonde zich een dankbare kandidaat in allerlei opzichten. Ik vond het heerlijk om hem te begeleiden en ben trots op alle output: zowel in zijn huis als in zijn leven. Ik heb ook genoten van het zien van deze uitzending!

Stephano heeft met veel belangstelling en herkenning naar de eerste twee uitzendingen gekeken. Hij heeft, gelukkig, ook genoten van de aflevering waarin hij zelf prima don was. En ik ook :)

Als je de aflevering gemist hebt, klik op de link om ‘m alsnog te bekijken (tegen betaling van 99 cent aan RTL4). Ik hoor graag wat je ervan vindt!

Derde uitzending: Mijn leven in puin (31-01-2012)

De website van René uit Rotterdam is:  http://x-raycollectibles.nl/ Klik op ‘lees meer’ hieronder en dan werken de linken!

Als je de uitzending gemist hebt of je wil m nog n keer zien: Na betaling van 99 cent aan RTL kun je via deze link gedurende 24 uur kijken.   http://vizoo.nl/rtl4/mijn-leven-in-puin/31051.html

Als je me wil laten weten wat je vond van de uitzending: GRAAG! Ik nodig je uit om je reactie te plaatsen: klik dan op ‘reageer’ en voeg m toe onder dit bericht: Bij voorbaat dank voor je feedback!

Met Piet in fragment in 1e uitzending ‘Mijn leven in puin’. Helaas is het op dit moment niet mogelijk om het fragment kosteloos nog eens te zien: na betaling van 99 cent kun je de hele uitzending gedurende 24 uur bekijken.

http://www.rtl.nl/xl/#/u/9ac7b7d9-2ebe-4a2f-953e-1fcd2dc32a56

tv-dagen

Met bijzonder veel plezier heb ik Piet begeleid in zijn traject van loslaten. Dit fragment laat zien hoe zijn slaapkamer was toen we kwamen. We zijn erin geslaagd met zijn allen, Piet, Yvonne, hun kinderen, familie en vrienden, Jack de Haan en zijn mannen (en mooie sterke vrouwen) van Classica Ontruiming, de fijne lui van de Blue Circle-tv-crew, het elftal van Dennis en zelfs een vriend van hem uit België om de klus beneden (inclusief de hele tuin) te klaren.

natraject

Piet staat nu voor de uitdaging om ook zijn slaapkamer dozenvrij te krijgen. Onderschat niet hoeveel het vergt als je brein járen gewend is aan verzamelen en steeds tegen je zegt “ik wil dat hebben, hebben, hebben’” en hoe lastig het dan is om ruimte te maken door weg te gooien. In de ‘nazorg’ motiveer ik Piet dan ook door hem steeds voor te houden in ieder geval elke dag wat weg te gooien, zodat zijn brein hieraan gewend raakt en het na heel veel keer steeds ietsjes makkelijker wordt. Hopelijk merkt hij dat hij ook zonder alle spullen kan, hoe heerlijk het is om ruimte te hebben en hoe vrij je je kunt voelen als je niet veel teveel projecten (for a lifetime: voor één leven)  moet doen: Hoe creatief je ook weer wordt als je niet teveel op je schouders hebt en de ruimte hebt om iets uit te voeren en de spullen kunt vinden die je daarvoor nodig hebt. Hoeveel bergen je kunt verzetten als je niet dag in dag uit met je spullen hoeft bezig te zijn…. Inderdaad: hoe minder je hebt, hoe minder je hoeft! Omdat deze zegswijze Piet zo aansprak staat die nu bij hem midden in de woonkamer: Ik hoop dat Piet de winst van de ruimte (en de tijd!!) zo gaat voelen dat die het ook op termijn blijft winnen van zijn verzamelbehoefte.

http://nos.nl/l/tcm:5-1150313/

Dit stukje van nieuwsuur laat zien dat verzameldwang een onderschatte aandoening is. Mevrouw Reigersbergen vertelt eerlijk dat ze eigenlijk geen afstand kan doen van haar spulletjes. Ze koestert ze echt en maakt plannen waarvan ze zelf ook wel weet dat het niet helemaal reëel is. Ze deelt haar worsteling en bij  mij dwingt dat veel respect af!  Zo ook Ellen, die vertelt over haar moeder. Haar moeder woont in een onbewoonbaar huis, betaalt (te veel) geld aan opslag, waarin ook zoveel dozen etc staan dat het niet werkbaar is en kan en wil niemand meer toelaten in haar woning. Ellen laat weten hoe dat alles haar, en dan ook nog eens alle mislukte pogingen om haar moeder te helpen, verschrikkelijk frustreert. José Beers, sociaal verpleegkundige bij de GGZ, vertelt ook dat een ‘problematie-verzamelaar’ zoals zij dat noemt er geen plezier en geen orde meer in heeft. Danielle Cath, psychiater bij het Academische Angstcentrum Altrecht Cura, zegt onder andere dat het schadelijk is om een huis van een hoarder leeg te halen. Dat onderstreep ik volledig: je kunt niet zomaar voor de ander alle spullen weggooien. Dat heeft geen zin en werkt alleen maar averechts. Dat zou je trouwens zelf ook niet leuk vinden (en dat is dan nog maar mild uitgedrukt!).

In ‘mijn leven in puin’ doen we het wél heel snel: daarin schuilt ook een deel van de kracht: we hebben veel mankracht en middelen om het voor elkaar te krijgen. Barbara Nanninga (Psychologe) en ik begeleiden degene die afstand doet van zijn spullen. Zowel tijdens de dagen dat we er zijn als daarna. We werken vanuit respect voor hem (even uitgaande van een mannelijke verzamelaar) en voor (zijn hechting aan) zijn spullen. We leren hem om anders te denken en dus te voelen: we nemen hem mee in de overtuiging dat hij de ruimte waard is, dat hij alleen iets kan met spullen als hij er de ruimte voor heeft, dat hij dan kan doen wat hij wil, mensen kan ontvangen, ideeën kan uitvoeren, hobby’s kan invullen, talenten kan gebruiken, dat hij heel waardevol is (ook zonder spullen), dat hij heel veel niet nodig heeft. Natuurlijk vindt er veel exposure (blootstelling aan dat wat eng is) plaats en confronteren we hem met ireëele gedachten: een mens gaat geen 1000 kranten lezen als die al 20 jaar ongelezen zijn en inmiddels vertrapt of beschimmeld…., een mens kán niet 1000n projecten doen: Zoveel spullen zoveel projecten: want bij elk ding heeft een hoarder een verhaal en meestal een plan. Hoarders zijn nl. heel veel super creatieve, innovatieve mensen. Maar teveel is niet goed: het kan niet allemaal om reden van tijdgebrek en veelal kan het ook niet omdat er geen ruimte is om het uit te voeren: Ze ‘moeten’ dus wat dromen loslaten:

Ik zeg tegen elke hoarder en chronische gedesorganiseerde: Kies, maak ruimte, vertrouw, denk (anders), gun jezelf plek om te zitten , te koken, te eten, te klussen, te schrijven, te slapen en te zijn!