home

Verzameldwang in Nieuwsuur 4-1-12

16 januari 2012

alt tekst

Ernst verzameldrang onderschat

Nieuwsuur laat zien dat verzameldwang een onderschatte aandoening is. Mevrouw Reigersbergen vertelt eerlijk in dit programma dat ze eigenlijk geen afstand kan doen van haar spulletjes. Ze koestert ze echt en maakt plannen waarvan ze zelf ook wel weet dat het niet helemaal reëel is. Ze deelt haar worsteling en bij mij dwingt dat veel respect af!

Ellen ook. Zij vertelt over haar moeder. Haar moeder woont in een onbewoonbaar huis, betaalt (te veel) geld aan opslag, waarin ook zoveel dozen etc staan dat het niet werkbaar is en kan en wil niemand meer toelaten in haar woning. Ellen laat weten hoe dat alles haar, en dan ook nog eens alle mislukte pogingen om haar moeder te helpen, verschrikkelijk frustreert.

José Beers, sociaal verpleegkundige bij de GGZ, vertelt ook dat een ‘problematie-verzamelaar’ zoals zij dat noemt er geen plezier en geen orde meer in heeft. Danielle Cath, psychiater bij het Academische Angstcentrum Altrecht Cura, zegt onder andere dat het schadelijk is om een huis van een hoarder leeg te halen. Dat onderstreep ik volledig: je kunt niet zomaar voor de ander alle spullen weggooien. Dat heeft geen zin en werkt alleen maar averechts. Dat zou je trouwens zelf ook niet leuk vinden (en dat is dan nog maar mild uitgedrukt!).

In ‘Mijn Leven In Puin’ doen we het wél heel snel: daarin schuilt ook een deel van de kracht: we hebben veel mankracht en middelen om het voor elkaar te krijgen. Barbara Nanninga (Psychologe) en ik begeleiden degene die afstand doet van zijn spullen. Zowel tijdens de dagen dat we er zijn als daarna. We werken vanuit respect voor hem (even uitgaande van een mannelijke verzamelaar) en voor (zijn hechting aan) zijn spullen. We leren hem om anders te denken en dus te voelen: we nemen hem mee in de overtuiging dat hij de ruimte waard is, dat hij alleen iets kan met spullen als hij er de ruimte voor heeft, dat hij dan kan doen wat hij wil, mensen kan ontvangen, ideeën kan uitvoeren, hobby’s kan invullen, talenten kan gebruiken, dat hij heel waardevol is (ook zonder spullen), dat hij heel veel niet nodig heeft. Natuurlijk vindt er veel exposure (blootstelling aan dat wat eng is) plaats en confronteren we hem met ireëele gedachten: een mens gaat geen 1000 kranten lezen als die al 20 jaar ongelezen zijn en inmiddels vertrapt of beschimmeld…., een mens kán niet 1000n projecten doen: Zoveel spullen zoveel projecten: want bij elk ding heeft een hoarder een verhaal en meestal een plan. Hoarders zijn nl. heel veel super creatieve, innovatieve mensen. Maar teveel is niet goed: het kan niet allemaal om reden van tijdgebrek en veelal kan het ook niet omdat er geen ruimte is om het uit te voeren: Ze ‘moeten’ dus wat dromen loslaten:

Ik zeg tegen elke hoarder en chronische gedesorganiseerde: Kies, maak ruimte, vertrouw, denk (anders), gun jezelf plek om te zitten , te koken, te eten, te klussen, te schrijven, te slapen en te zijn!

NB Helaas werkte deze link niet meer: http://nos.nl/l/tcm:5-1150313/

home